 |
 |
 |
|
|
|
We staan om zeven uur op, en na het ontbijt en douchen wandelen we naar de
'Dutch Slope'. Dit is een steil ophoog lopende weg die van de haven naar boven
loopt en die in de 19e eeuw door de westerse handelaren, voornamelijk Nederlanders,
gebruikt werd.
De officiële naam van deze straat is 'Oranda-zaka', en er staan langs deze
weg een aantal gerestaureerde gebouwen in west-Europese stijl.
De straat van het hotel, die aan de 'Dutch Slope' ligt, heeft ook een Nederlands
thema.
Het eerste te bezichtigen huis gaat pas om tien uur open, dus we lopen een stukje verder. Daar staat een voormalige meisjes-school die al wel open is.
Inmiddels is het bijna tien uur dus lopen we naar het andere huis. De poort
wordt open gedaan en we worden door een dame vriendelijk naar binnen gewenkt.
Ze wijst ons op een hart dat in de klimop is geknipt, en wil ons wel op de foto
zetten.
Even later komen Teun en Philie ook de tuin binnen. We gaan aan een van de tafeltjes zitten en bestellen thee en koffie. Even later komt de rest van de groep. Zij zijn eerst naar de Confusius shrine en museum geweest.
Als we de koffie op hebben gaan we eens binnen kijken. Waar de meisjesschool nog iets van historisch ingericht was met soort museumpje, is er in dit huis weinig historisch te zien en ligt de nadruk meer op de verkoop van koffie en thee.
Typisch voor die tijd is dat er een aparte trap is voor de bedienden.
Als we het hele huis hebben bekeken gaan we op weg naar de Confusius schrine,
voluit geheten 'Nagasaki Koshibyo Confucius Shrine and Historical Museum of
China'. Hele mond vol.
We lopen dus verder over de Oranda-zaka.
Een paar straten verder komen we aan bij de Confisius shrine
Vanaf de andere zijde.
Op het terrein van de Confusius schrine staan tientallen beelden van monniken.
Binnen in de shrine
Dit soort beeldjes op de dakrand schijnt typisch Chinees te zijn.
Als we alles bekeken hebben verlaten we de Confusius schrijn weer.
Na al dit moois gaan wij via de bakker en de hotelkamer op weg naar het Dejima museum, waar we meerdere uren doorbrengen.
Het originele Dejima was in de loop der eeuwen verdwenen onder de bebouwing van Nagasaki. In 1996 begon men aan de reconstructie van het eiland. Het plan was om vijfentwintig gebouwen te reconstrueren in de staat waarin ze in de vroeg 19e eeuw. Dat is dus in het begin van de tijd dat Keizer Meiji de gebeurtenissen in gang zette die Japan zouden moderniseren.
Het gereconstrueerde Dejima ligt een stuk hoger dan het origineel was.
Het is echt een soort openluchtmuseum.
Dit is het gebouw van 'het opperhooft' van Dejima.
Deze ruimte was bedoeld voor belangrijke administratieve zaken af te handelen
en om onderhandelingen te voeren met de Japanse overheden.
De inrichting in deze ruimtes is gebaseerd op de inventarislijsten die de Nederlanders
bijhielden.
Dit is de kamer voor de dagelijkse administratieve zaken. De klok (met muziekdoos) is in 1822 als geschenk gegeven aan de Tokugawa Shogunate.
De eetkamer
Op de begane grond van het gebouw stond was dit mooie scheepsmodel tentoongesteld.
Dit is de uitkijk op het dak van het gebouw.
Dit is de 'Zeepoort'. Via deze poort kwamen de goederen van de schepen Dejima binnen.
De meeste gebouwen in Dejima waren bedoeld als opslagplaats. Dit is een originele balans, gedoneerd door het NMI Museum IJkwezen in Delft.
De kapitein en hoge officieren van de bezoekende Nederlandse schepen verbleven in dit gebouw. De rest van de bemanning bleef aan boord van de schepen.
Dit is de kamer van de kapitein van het schip. De inrichting van de kamers is gebaseerd op het werk 'Mijn verblijf in Japan' van kapitein C.T. van Assendelft de Coningh die in 1851 op Dejima verbleef.
Dit waren de verblijven van de officieren. Er zal destijds wel meer in de kamer gestaan hebben dan alleen dat ene bed en die paar stoelen.
Dit is een zeer ingenieuze houten vergrendeling van de luiken. Als je het horizontale balkje verschuift dan valt de vertikale balk naar beneden en kan het luik opengedaan worden. Past als een puzzel.
In een van de gebouwen is een tentoonstelling over wat men allemaal bij de opgravingen gevonden heeft.
De munten van de VOC
Er was ook een hele handelsdelegatie op bezoek in Dejima. Er werden lintjes uitgereikt voor verdienste en als afsluiter werdt het Wilhelmus gezongen.
We lopen verder en zien een leuke maquette van het hele complex.
Dit gebouw is nog origneel en is in 1875 gebouwd als school en protestantse kerk. Het was het eerste protestantse semenair in Japan.
We verlaten het Dejima museum en lopen we via Chinatown weer terug naar het hotel.
Aangezien Tokyo morgen de laatste avond als groep is, en iedereen nog plannen heeft 's avonds in Tokyo, houden we vanavond in Nagasaki een gezamelijk diner. Er is een restaurant aan de havenkant gekozen aangezien daar de mogelijkheid is om te reserveren voor een groep van 21 personen. Aangezien Wil d'r enkel vervelend is besluiten we om niet met de groep mee te lopen maar op eigen gelegenheid in ons eigen tempo. Ruim voor de afgesproken tijd komen we bij het restaurant aan en zoeken een plekje. De andere leden van het reisgezelschap komen in groepjes binnen.
We hebben een beperkte kaart om uit te kiezen want zoals we wel vaker in Japan gezien hebben is de keuken er niet op ingericht om maaltijden voor groepen te bereiden dus ze willen het zo simpel mogeijk houden. Vaak worden de bestellingen na elkaar verwerkt en krijg je zelfs als je met z'n tweeën bent de maaltijden zelden tegelijk geserveerd.
Terwijl we op het wachten op het eten houdt Teun een toespraak voor Maria.
De porties zijn relatief klein, en de door ons bestelde pizza's zijn zo dun als papier. Dat is een hap-slik-weg appertizer, dus eigenlijk rammelen we nog van de trek.
Na het tweede drankje rekenen we af en wensen de anderen van het reisgezelschap
een goede nacht.
We lopen door het park terug naar het hotel, en gaan gelijk naar het restaurant
dat Wil op de heenweg heeft gezien. Dat is namelijk van dezelfde keten als waar
we in Chinatown hebben gegeten.
Wil besteld een chocalate cake, en Marcel een ramen. De chocolate cake wordt door een man gebracht, en even later komt de robot kat met de kom met ramen. Met smaak eten we alles op. Nu hebben we tenminste iets in de maag.
Na afgerekend te hebben lopen we naar het hotel. Nog even een drankje en het verslag bijwerken, en dan de mand in. Het was weer een welbestede dag.
|
|
|